Expositie

De expositie SEQUENZA maakt deel uit van het activiteitenprogramma van de IJsselbiënnale. Er worden schilderijen van Anneke Walvoort en fotowerken van Lies Holstein getoond in het gerestaureerde Apparatengebouw van de Gasfabriek te Deventer. De kathedrale sfeer in de grote ruimte in het Apparatenbouw leent zich bij uitstek voor de abstracte, expressieve, contemplatieve werken van Walvoort en Holstein, die heel verschillend van karakter zijn.

De hoge en lange expositiewanden creëren een eenheid in de verscheidenheid. De werken worden ieder gedeeltelijk geëxposeerd in hun eigen ‘biotoop’. “Daardoor behouden ze hun eigenheid.” zegt Hoogland. Daar waar zij met elkaar de confrontatie aangaan in het centrum van de zaal, blijken de werken elkaar goed te verstaan. Het grote schilderij ‘z.t.’ van Walvoort (al haar schilderijen zijn ‘zonder titel’) kan het grote veelkleurige werk ‘colore & struttura’ van Holstein prima aan. Sterker nog, dankzij de confrontatie wint ‘colore & struttura’ nog meer aan zeggingskracht en diepte. Hoogland: “De werken vormen, om met Heidegger te spreken, ‘een zich naar elkaar voegende tegenstelling’.” Deze tegenstelling geeft de serieuze beschouwer een nieuw perspectief of inzicht. Dit dwingt hem tot reflectie, verstilling en bezinning.

Anneke Walvoort

Om de schilderijen van Anneke Walvoort te ‘zien’ moet je de tijd willen nemen. Pas als je ogen gewend zijn aan het schilderij komt het beeld op; het verandert, vervliegt weer. “Bijna-niet-schilderijen” noemde iemand ze eens; een gewaarwording op de grens van zien en niet (meer) zien. De schilderijen zijn het resultaat van een langdurig proces. Ze zijn opgebouwd uit ontelbaar veel dun geschilderde lagen waardoor het oppervlak tot leven komt; kleur ruimte wordt en licht. Het wit is een genuanceerd wit waarin hier en daar een roodachtige gloed oplicht. Geen vastomlijnde vormen zijn het waar je oog zich aan kan hechten waardoor beeld en nabeeld zich niet meer onderscheiden; ze werken samen. Een grote gevoeligheid voor het licht is kenmerkend. De schilderijen zijn als een klankbord voor licht, zowel voor het licht van buitenaf als van ‘binnenuit’. Daglicht is een onvervreemdbaar deel van het werk.

Lies Holstein

Op de expositie in de Gasfabriek van Deventer toont Holstein haar abstractere werk, ‘topographics’ en ‘topoi’. Zij brengt met het werk ‘color valley’ een ode aan de IJsselvallei, die tijdens de IJsselbiënnale centraal staat. Aan de binnenzijde, haar anti-ruimte, hangen Holsteins zwart-witte ‘archetypes’ en ‘urbia’. Met deze werken reflecteert zij op het organische en geometrische in de ruimtelijke orde/chaos. Deze werken zijn gebaseerd op slechts één of enkele verwante foto’s. Het abstracte fotowerk van Lies Holstein (1950) laat zich het beste lezen als een geografie of biografie van het landschap. Het is ook op te vatten als een reflectie op de gelaagde ruimtelijke orde van een gebied, een plek. Centraal in haar werk staan ruimte en tijd, opkomst en verval; tegenstellingen dus.
Om de gelaagde werkelijkheid vorm te geven, brengt zij van een en dezelfde foto verschillende fotolagen aan die zij vervolgens als java-prints samenvoegt tot één beeld. De oorspronkelijke foto is hierdoor niet meer te herkennen. Zo creëert Holstein een diepte waarmee tijd en ruimte verbeeld worden. Ze voegt met haar werk ook nieuwe beelden aan de werkelijkheid toe. In feite geeft zij het onzichtbare, het weten, vorm. Beeld-grammaticaal refereert zij aan bijvoorbeeld Bauhaus, zero beweging, pop-art en op-art. Zij borduurt met haar werk niet alleen voort op de kunstgeschiedenis maar ook op de architectuurgeschiedenis. Niet verwonderlijk als je weet dat zij o.a. architectonische vormgeving monumentaal/ kunst in de openbare ruimte studeerde.

SEQUENZA

Apparatengebouw Gasfabriek
Zutphenseweg 6 7418 AJ Deventer
Tot 24 september 2017
Open: donderdag t/m zondag 10.00 – 17.00 uursequenza